Tanrı var ise Tanrı her şeyi bilir, Tanrı mutlak iyidir, Tanrı her şeye kadirdir. O halde Tanrı her şeyi bilir ise Tanrı dışında var olan şeyler Tanrının bilgisi dahilindedir. Ve Tanrı her şeye kadir ise Tanrı dışında var olan şeyler Tanrının rızası dahilindedir. Tanrı dışında var olan şeyler Tanrının rızası dahilinde ve Tanrı bilgisi dahilinde ise ve Tanrı mutlak iyi ise Tanrı dışında var olan şeyler iyidir. Tanrı dışında var olan şeyler iyi değil ise (kötülük var ise) Tanrı yoktur. (Bu mantık silsilesine bu metinde Silsile 1 olarak değineceğiz.)
Kötülük probleminin temel mantık akışı esas itibari ile yukarıda gösterildiği gibidir. Eğer, Tanrının varlığı iddia edilecek ise, bu akışın geçersiz olduğunun kanıtlanması zorunludur. Akışın geçersiz olduğunun kanıtlanması ise mantık bağlantılarından en az birinin veya kabullerden en az birinin çürütülmesi ile sağlanır. Mantık bağlantılarının çürütülmesi bu önermede kullanılan "ise" bağlacının iki kabul arasında kurulamayacağının veya eksik kurulduğunun gösterilmesi ile sağlanır iken, kabullerin çürütülmesi ise kabullerin genel Tanrı varlık veya sıfatlarının Tanrı için zaruri olmadığı, yalnızca Tanrıya ithaf edilen bu özelliğin öznel bir Tanrı için geçerli olduğu, doğrudan aklın zaruri kıldığı Tanrı telakkisi için bir şart olmadığı kaidesi ile çürütüle bilinir. Burada kasıt şudur, "Domates kırmızıdır ise, bu varlık kırmızı değildir ise, bu varlık domates değildir" önermesinde, "Domates kırmızıdır" kabulü bir takım domatesler için doğru olsa da tüm domatesleri kapsamadığı için bu önerinin çürük olduğu ve silsilenin hatalı kurulduğudur, "bu varlık domates değildir" vakada doğru olsa bile, bu rastlantısaldır ve akli olarak mutlak / zaruri değildir.
Peki Tanrının varlığına delalet eden bir mantık silsilesi kurabilir miyiz ?
Tanrı var ise ve Tanrı dışında her hangi bir şey var ise Tanrı ve Tanrı dışındaki varlık farklıdır. Tanrı mutlak iyidir ise ve sadece Tanrı mutlak iyidir ise Tanrı dışındaki varlık mutlak iyi değildir. O halde, Tanrı dışındaki varlık var ise ve Tanrı dışındaki varlık mutlak iyi değildir ise mutlak iyi olmayan şey vardır. O halde Tanrı var ise mutlak iyi olmayan şey vardır. (Bu mantık silsilesine bu metinde Silsile 2 olarak değineceğiz.)
Kötülük problemi gibi temel mantık akışı kurulmuş fakat Tanrının varlığının doğrudan mutlak iyi olmayan (kötü olan) şeyin varlığı ile ispat edildiğini gösteren silsile esas itibari ile yukarıda gösterildiği gibidir.
Silsile 1 ve Silsile 2'den hangisinin aklen doğru olduğunu belirleyecek şey ise şunlardır; Silsile 2 Tanrıdan başka varlığın var olduğunu kabul etmektedir ve sadece Tanrı mutlak iyidir kabulü ile kurulmuştur. Bu kabuller ise Silsile 1'in sonucu ile çelişmektedir. Zira Silsile 1'de Tanrının varlığı için mutlak iyiliğin var olması gerektiğini iddia edilir. Zira kötülüğün (iyi değilin) varlığı ve kötülüğün (iyi değilin) yokluğu üzerine kurulu kabul vardır. Bu iddia ise (Tanrı dışında var olan şeyler iyi değildir ise ...) Tanrı dışında varlıkların yok olduğu (her şeyin Tanrı olduğu) iddiasını reddederken (Tanrı dışında da varlık vardır demek ister) aynı zamanda Tanrı dışındaki varlıkların mutlak iyi olup olamayacağı hususuna dayanır (Tanrı var ise başka mutlak iyilik de vardır). Zira kötülüğün olmaması, yekun olarak, yalnızca iyiliğin var olmasını gerektirir.
Dikkat kesilir isek, hangi önermenin doğru olduğu tek iddiaya indirilmiş olundu. Bu iddia iki çelişik ifadeden hangisini tercih edeceğimize bağlandı: Tanrı dışında mutlak iyi yoktur veya her şey mutlak iyi değil ise Tanrı yoktur.
Herhangi bir Tanrı kabulü şu silsile dahilinde yapıla bilinir ise [Tanrı dışında mutlak iyi yoktur] kabul edile bilinir ve dolayısı ile [her şey mutlak iyidir] iddiası reddedilir.
Tanrı tektir, Tanrı varlığı kendinden olandır ve Tanrı mutlak/zaruri varlıktır. Mutlak varlık tüm eksikliklerden münezzehtir [Dört temel kabul]. Kötülük kendi başına varlığı teşkil eden bir şey değildir. Kötülük iyiliğin eksikliğidir [İki temel kabul]. Mutlak iyi dışında var olan her şey mutlak iyiden farklı olmak zorundadır aksi halde birbirinin aynısı iki farklı şeyden bahsetmek zorunda kalınır ve bu aklen muhaldir (iki farklı şey var ise bunlar arasında en az bir fark vardır). O halde, mutlak iyi dışında bir şey var ise mutlak iyiden farklıdır. O halde mutlak iyiden farklı olan şey en az bir eksiklik içerir (mutlak iyi eksiksiz olandır). Mutlak iyiden eksik olan şey en az bir kötülük içerir (mutlak iyiden bir eksiklik içeren şey mutlak iyiye göre kötüdür). O halde mutlak iyiden farklı bir varlık var ise en az bir kötülük içerir. O halde Tanrı dışında varlığın var olabilmesi için en az bir kötülük içermesi gerekir. O halde Tanrı dışında varlıklar kötülük içerir. (Bu mantık silsilesine bu metinde Silsile 3 olarak değineceğiz.)
Silsile 3'te kabuller temel mantık kurallarının zaruri ilkeleridir. Birbirinin tıpa tıp aynısı olan iki farklı şeyden bahsedilemez, iki şeyin var olması bunların arasında en az bir farklılığı zorunlu kılar. Bir şey dışında başka şeylerin var olması ise O şeyden farklı olan en az bir farklı şey ile ile mümkündür. Silsile 3'ün diğer kabulü ise kötülük kendi başına varlığı teşkil etmemesidir. Karanlık nasıl ki ışığın olmaması olarak tanımlanıyor ise kötülük de iyiliğin olmaması olarak tanımlanmaktadır. Işığı ve iyiliği dışarıda tuttuğumuzda elimizde kalan şeyler karanlık ve kötülüktür. O halde [Tanrı varlığı kendinden olan ve mutlak/zaruri varlıktır. Mutlak varlık tüm eksikliklerden münezzehtir.] kabulleri dahilinde Silsile 3 geçerlidir ve aklen yakindir, reddedilemez.
O halde iddia sahibinin [Dört temel kabul] ile bir Tanrı tezahürü var ise kötülük problemi bu iddia sahibi için geçerli değildir, zira Tanrı olmayan her şeyde en az bir kötülük olması aklen zaruridir.